Britannic

De Britannic was een zusterschip van de reusachtige Britse lijnschepen de Titanic en de Olympic van rederij White Star Line. De Titanic was op het moment van zijn tewaterlating het grootste bewegende object dat door de mens was gebouwd. De Britannic, die in 1914 van stapel liep, was nog iets langer en breder.

Historische achtergrond

In de eerste jaren van de twintigste eeuw ontstond er grote druk op Britse lijndiensten op de Atlantische Oceaan om het personenvervoer van en naar Amerika te intensiveren. Daarvoor waren drie redenen:

• Toerisme: onder rijke Amerikanen bestond veel belangstelling voor een bezoek aan het oude Europa.
• Emigratie: de dramatische verschillen tussen arm en rijk in het Verenigd Koninkrijk, dat op de top van zijn imperialistische macht stond, dwongen vele armen ertoe hun geluk elders te zoeken. Vooral Ieren zochten hun heil in Amerika. Tussen 1892 en 1910 maakten twaalf miljoen emigranten de overtocht.
• Concurrentie: er ontbrandde een felle strijd om deze vervoermarkt tussen maatschappijen in het Verenigd Koninkrijk en op het vasteland van Europa: ook daar, met name in Duitsland, werden reuzenschepen in aanbouw genomen.

In het Verenigd Koninkrijk werden in die tijd de transatlantische lijndiensten beheerst door twee maatschappijen: Cunard Line en de White Star Line. Ze besloten beide de lucratieve markt veilig te stellen door de bouw van superschepen.

Cunard liet de Lusitania en de Mauretania bouwen (1907); later zou nog de Aquitania volgen. De White Star Line gaf opdracht voor de Olympic (1910), gevolgd door de Titanic (1912), terwijl een derde schip, de Brittanic, dat volgens speculaties aanvankelijk de Gigantic zou heten, in 1914 in de vaart werd genomen.

De toeristenklassen van deze lijners zijn beroemd gebleven om hun luxe. De derde klas daarentegen was bestemd voor de verpauperde emigranten, die echter in zoverre een elite vormden dat ze althans nog in staat waren geweest de overtocht te betalen: die kostte hen $ 32. Deze derde klas was schamel in haar voorzieningen, maar was voor de exploitant toch de lucratiefste.

Gevolgen van de Titanic-ramp Toen de RMS Titanic vergaan was, was het noodzakelijk de constructie van de Olympic en de Brittanic grondig te herzien.

Het ontwerp werd grondig gewijzigd: zo werden de schepen voorzien van een dubbele, waterdichte bekleding, en werden de bekende gescheiden compartimenten verbeterd. Na deze wijziging kon het schip nog blijven drijven als er zes compartimenten volliepen, in plaats van vijf op de RMS Titanic. Ook kwam er een nieuwe scheepswet van kracht: álle schepen dienden genoeg reddingsboten aan boord te hebben voor alle opvarenden. De Britannic en Olympic kregen dus geheel nieuwe davits die 2 rijen sloepen konden dragen. Op het achterdek zouden aanvankelijk ook reddingssloepen beschikbaar staan, maar deze had de Britannic niet, omdat het als hospitaalschip zelf al genoeg reddingsboten aan boord had. Ook kregen de Olympic en de Britannic meer reddingsvlotten en reddingsvesten aan boord. Verder kwamen er beter bereikbare noodwegen voor de 2e en 3e klas.

Besteld: 1909 Werf: Harland and Wolff, Belfast Kiellegging: 30 november 1911 Tewaterlating: 26 februari 1914 Gedoopt: Nee In de vaart genomen: 23 december 1915 In dienst: 1 mei 1914 Uit dienst: 21 november 1916 Status: Gezonken Thuishaven: Southampton Algemene kenmerken Deplacement: 53.000 longton Tonnage: 48.158 brt Passagiers: 3529: Eerste Klas: 790, Tweede Klas: 836, Derde Klas: 953 Als hospitaalschip 3309 Bedden Vlag: Brits Lengte: 269,84 meter ll, 274,06 meter oa Breedte: 28,65 meter Diepgang: 10,54 meter Hoogte: 56 meter Voortstuwing en vermogen: 2 * 16.000 pk zijschroeven + 18.000 pk middelste schroef Snelheid: 21 knopen Eigenaar: White Star Line Type: Gebouwd als passagiersschip, maar alleen in gebruik geweest als hospitaalschip Bemanning: 950, als hospitaalschip 1164 Motto: His Majesty's Hospital Ship

De Eerste Wereldoorlog en ondergang van het schip

In februari 1914 werd de Britannic, met 48 158 brt nog iets groter dan de Titanic (46 328 brt), in de vaart genomen, enkele maanden voordat de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Toen dat gebeurde, werd het schip door de Britse marine en defensie gevorderd en ingezet als hospitaalschip. Op 21 november 1916, op de zesde tocht van de Britannic naar de Middellandse Zee, kwam het in de Egeïsche Zee tot zinken. Getroffen door een torpedo of een mijn, verdween het schip binnen een uur naar de zeebodem. Ongeveer dertig opvarenden verloren daarbij het leven. RMS Britannic voor de oorlog nog in dienst van de White Star Line.

Over de omstandigheden van deze snelle ondergang is veel gespeculeerd. Mijnen waren er wel in de Middellandse Zee, dus één ervan kan de ramp hebben veroorzaakt. Er is echter ook geopperd dat er een torpedo op het vaartuig is afgeschoten. Weliswaar werden hospitaalschepen doorgaans ongemoeid gelaten (krachtens de Conventies van Genève), maar er is op gezinspeeld dat de Britannic wellicht door de Britten werd gebruikt om wapens en munitie te vervoeren. Dit is echter nooit bevestigd. Tegenwoordig wordt er nog steeds onderzoek gedaan naar het wrak.

Nasleep

Toen de oorlog door de Duitsers was verloren, moesten zij een van hun grote lijnschepen, de Bismarck, ter compensatie afstaan aan White Star. Het schip werd omgedoopt tot Majestic.

Ook Cunard was in de oorlog een schip kwijtgeraakt, de Lusitania. Deze maatschappij verkreeg ter compensatie de Duitse Imperator, waarvan de naam werd veranderd in Berengaria.

In 1934 zijn de twee maatschappijen met elkaar gefuseerd.

Antwoord niet gevonden?

Aangepast zoeken