Op zoek naar -42°C

Het avontuur begint eigenlijk in West Australië. Tijdens een bezoek aan de Murchison River Gorge liepen de temperaturen op tot 42°C. Het was een adembenemend zicht, maar het was puffen en blazen om terug boven te geraken. Ik nam me voor om volgend jaar het andere uiterste te zoeken: - 42°C. Zodoende ging ik op zoek naar koele plaatsen op onze aardkloot. Antarctica en de Noordpool waren geen opties. Fairbanks, Alaska wel. Op een winterfoto van Fairbanks stond de temperatuur op – 42°C. Daar gaan we voor.

Ik vertrek eind oktober tot half november. Via Washington – Seattle – Vancouver – geraak ik met de Greyhoundbus tot in Prince George en vervolgens Prince Rupert. Deze rit was uiterst vermoeiend, met aan boord de raar volk: een onsympathieke buschauffeur die niet wist dat hij ook een gaspedaal had, een jonge crimineel die vervroegd vrij kwam, twee luidruchtige, duitse jagers , een tienermeisje dat nog nooit sneeuw had gezien, een oversized mama – die juist ja- langs mij – kwam zitten..Toen ik vorig jaar het volgend artikel las , dan ben ik er nog goed van afgekomen… http://www.liveleak.com/view?i=7d0_1217526601

In Prince Rupert vond ik accommodatie bij het sympathieke Pioneer Rooms.

De volgende dag vertrekt de ferry. Door het slechte weer is de ferry echter geannuleerd.

Gevolg: 3 dagen Prince Rupert. Nou, dat is een tegenvaller. Niets aan te doen.

Zondag lukt het dan wel – om 03.30hr uit de veren – om de ferry te nemen van 05.30hr. Eindbestemming: Juneau. De eerste stop is Ketchikan, vervolgens Wrangell, Petersburg en dan een dikke dag later Juneau. Juneau is de hoofdstad van Alaska (ook al denken veel mensen dat dit Anchorage is). Hier is dan ook al meer te beleven. Waarbij een bezoekje aan de Mendenhall gletsjer zeker de moeite waard is. Hou er reken mee, dat veel jeugdherbergen overdag sluiten.(open tot 09:00hr/terug open tot 17:00hr). 

Van lage temperaturen is hier nog geen sprake. Het regent veel, maar de temperatuur blijft boven de nul. Ik besluit van een uitstap naar Sitka te maken. Een eilandje dat alleen te bereiken is met de ferry of een vliegtuig. Ik kies voor de laatste optie. De crew op dit toestel moet in het Guiness book of Records komen. Zo snel heb ik nog iemand de veiligheidsvoorschriften horen voorlezen, meals serveren, afruimen en nog duty free verkopen! De vlucht duurt dan ook maar 20 minuten.

Sitka is een samentrekking van Shee-Atika (“mensen aan de kant van Atika”) zoals de oorspronkelijke indianen – de Tlingit Indianen – het noemen. Dat de Russen dit eiland veroverd hebben in het begin van de 19 eeuw, is te merken aan de huizenbouw. Ook de typische

Via Juneau neem ik de ferry hogerop naar Haines. Hier ligt al sneeuw. Koud is het echter nog niet. Accomadatie : Hotel Halsingland – naast Fort Seward. Pracht locatie.

Haines is bij uitstek de broedplaats van het nationaal symbool van de Verenigde Staten :  de witkoparend (= white bald eagle). Ik regel een foto-shoot uitstap met een locale agent.

Men komt me de volgende dag ophalen. Bij het opstappen wordt ik verwelkomd door een groep gepensioneerden gewapend met de duurste fotoapparatuur die ik ook gezien heb.

Met mijn Pentax-toestel met een tele-lens 300mm, maak ik geen indruk..Het weer is prachtig. De vogels zijn mooi om te zien. Ze doen zich tegoed aan de zalm in de Chilkat River. Mooie vogels. Ik benijd de rest van de bende met hun mega-zoom lenzen. Al bij al toffe dag.

Uit Haines weg raken blijkt moeilijker dan verwacht. Het is beginnen sneeuwen. Best gezellig, maar niet ideaal om te vliegen. Na wat lezen en rondtelefoneren kom ik terecht bij een vliegtuigmaatschappij Wings. Ze gaan me een seintje geven van zodra ze kunnen vliegen.

Na eindeloos wachten, komt dan uiteindelijk het verlossend telefoontje. Een Cessna 207 die tevens dienst doet als courier/cargo-dienst zal me naar Skagway vliegen. Tijdens de 10 minuut durende vlucht zie ik elanden zich een weg banen door de dikke pakken sneeuw. Da’s mooi om zien.

Skagway, de stad die eind 19de eeuw hoogtij vierde omwille van de Klondike Gold Rush. Er was goud gevonden in de Klondike rivier. In tijden van hongersnood en miserie, verspreidde dit nieuws zich als een lopend vuurtje. De goudzoekers kwamen van overal. Zelfs uit Australië. Ze arriveren in Skagway, namen de Chilkoot trail (een steile en gevaarlijke klim) om uiteindelijk  aan te komen bij Lake Bennett, waar ze hun geluk konden beproeven. De stad straalt deze vergane glorie nog altijd uit.

Henry, de plezantste afro-amerikaan die ik ben tegengekomen, brengt me samen met twee reisgezellen naar Whitehorse.(Canada). Zijn grootste zorg is de douane, dus hij vraagt of we al de nodige documenten hebben, dat blijkt geen probleem. Hij dropt ons af aan het Four Avenue Residence Hotel. Long Lake is hier een bezoekje waard. Het is volledig bevroren. Twee natives zijn aan het ijsvissen. Gaatje boren in het ijs, visdraadje erin en dan wachten. Ze hadden al 5 stuks op een halfuurtje tijd, dus dat liep lekker.

De bus naar Fairbanks is geannuleerd. Er is een mogelijkheid vanuit Dawson. Dan met de plaatselijke bus naar Dawson. We zijn in totaal met vier mensen. Onderweg prachtig, ondergesneeuwde natuurlandschappen. In Dawson is het koud. Vermits ik niemand van de lokale bevolking een hoofddeksel zie dragen, denk ik niet dat het zo koud is. Ik kom bedrogen uit, mijn oren zijn paarsblauw als ik terug op mijn hotelkamer aankom. De temperatuurmeter duidt -15°C aan, de sneeuw kraakt tijdens het wandelen. We komen in de buurt.

Dawson blijkt de koudste plek te zijn tot nu tot. De volgende morgen is het -20°C. Weggeraken is een ander paar mouwen. De vlucht naar Fairbanks blijkt geannuleerd. Ja, maar dat gaat zo maar niet. Na lang vijven en zessen bereik ik dan toch een compromis met de luchtvaartmaatschappij: ze vliegen me morgen terug naar Whitehorse en vervolgens naar Fairbanks. Ideaal is het niet , maar de opties zijn beperkt.

De vlucht wordt uitgevoerd door een Dakota-8, met 8 plaatsen. De rest wordt gebruikt om post en vracht mee te vervoeren. Het is een oud machine, en het is er berekoud in. Vluchttijd zo’n kleine drie uur. Ik en mijn mede-passagiers (allemaal militairen) zitten dik verpakt met een muts op in onze zetel, en hopen dat de vlucht niet te land duurt. Ik denk dat we hierboven de temperatuur van -20°C ruimschoots overschrijden..

Als we in Fairbanks aankomen is het -5°C, dat begint al warm aan te voelen.!!

Accommodatie: een hostel gerund door een berenjager. Frank vertelt dat er hier jaarlijks een loterij wordt georganiseerd onder de jagers. De staat bepaalt hoeveel beren er geschoten mogen worden, om het bestand in evenwicht te houden. Als je een winnend lot trekt, mag je één beer afknallen. Op het eerste zicht lijkt dit wreed. Mocht men dit niet doen, zou het berenbestand binnen de kortste keren te groot, waardoor ze niet voldoende voedsel zouden vinden, met alle gevolgen vandien. Ik vind het toch maar niks.

Fairbanks is tevens de ideale plaats om de “noorderlichten” te zien. Aurora borealis is een fenomeen dat ontstaan tussen het magnetisch veld van de aarde en de winden. De details ervan ken ik niet. Het is een prachtig schouwspel dat je vooral s’avonds kan zien. Met prachtige foto-opnames tot gevolg.

Een beetje gedesillusioneerd vertrek ik enkele dagen later uit Fairbanks. Het is niet kouder geworden dan -7°C. Van de dochter van de berenjager krijg ik een lift naar Wasila. We komen langs het natuurpark – Denali-park – dit is echter gesloten tijdens het winterseizoen. Er zit niets anders op dan te liften naar Anchorage. Dat is niet zo simpel op een weg waar er twee auto’s per uur passeren. Uiteindelijk krijg ik dan toch een lift van Dan, een project-engineer in Barstow. Hij is op weg naar huis om Thanks Giving Day te vieren.

Anchorage lijkt een verlaten stad als we aankomen. Niemand op straat. Onwezenlijk. Net of dat we een stad binnenrijden, waar een chemische aanval heeft plaatsgevonden. Dan verklaart dit omdat iedereen weg om Thanksgiving te gaan vieren..

Nog enkele dagen skieen in het ski-oord Alyeska. Dan zit mijn tijd erop.

Tijd op terug te gaan naar de zachte winter van de Lage Landen.

Jammer dat het niet kouder was..

Alaska-fan site   http://www.alaska4all.nl/index.html

Alaska ferry site http://www.akferry.org/