Wat is een indexsprong
Inleiding
Geen goed nieuws voor de Belgische burger: de regering Di Rupo denkt aan een indexsprong. Er moet immers bezuinigd worden. De begroting is heilig verklaard dit jaar. Een van de mogelijke reddende engelen is een indexsprong. Het woord indexsprong is totaal fout gekozen. De portemonnee van de gewone burger trappelt ter plaatse. De enige die een vreugdesprong mag maken bij een indexsprong is de overheid. Hoezo?
Even uitleggen: wat is een indexsprong?
Zo af en toe wordt de spilindex overschreden. Het gevolg is een indexsprong. Zo was er begin 2009 een indexsprong van maar liefst 4,5%. In april 2011 gebeurde het ook. En in januari 2012 was er weer eentje. Dit keer van 2%. Vanaf februari krijgen mensen die een uitkering krijgen (werkelozen, gepensioneerden en invaliden om de grootste groep te noemen) 2% opslag. De ambtenaren moeten een maandje langer wachten op hun aanpassing. Dat de spilindex is overschreden komt vooral doordat de laatste maanden enkele dagelijks elementaire dingen duurder werden: benzine/diesel, huisbrandolie, vaste telefonie, groenten, teledistributie, buitenlandse reizen, waterverbruik en de brandverzekering.
De gezondheidsindex staat nu op 118,25 punten.
De automatische koppeling van de gezondheidsindex aan de sociale uitkeringen noemt men het indexmechanisme. Dit systeem bestaat alleen in België. De regering denkt er dus nu aan om deze automatische ‘sprong’ als die zich de volgende keer aankondigt, op te schorten, eenvoudig gezegd: over te slaan.
Zachte landing
Een indexsprong is voor de gewone man in de straat geen populaire maatregel. Want, zoals boven uitgelegd, de spilindex wordt maar overschreden als het leven aan alle kanten duurder is geworden. Dan ‘springt’ de index. Een extraatje is dan altijd welkom om aan de stijgende levensduurte financieel een mouw te passen. Maar als de heren politici beslissen om die sprong niet te maken, wordt er geen extraatje uitgekeerd. We krijgen er dus niets bij. We leveren dus niets in in geld maar wél in koopkracht. De regering hoeft dus niets extra uit te geven. Dat scheelt al gauw enkele honderden miljoenen euro’s.
Wie is voor, wie is tegen?
De vakbonden en oppositie zijn vanzelfsprekend grote voorvechters van deze automatische indexatie. Voor hen is prutsen eraan onbespreekbaar. Het is een verworden recht waar naar hun mening iedereen zijn handjes af moet houden.
Lijnrecht daar tegenover staan de werkgevers en de overheid. Elke indexsprong kost immers heel veel geld.
Overslaan: nog gebeurd in het verleden?
Ja, om te beginnen in de jaren 80. Toen werden er zo maar even 3 indexsprongen overgeslagen. In dezelfde geest werd in 1993 de gezondheidsindex ingevoerd: van de bestaande index werden ‘ongezonde’ elementen zoals alcohol en rookwaren maar ook benzine, afgevoerd.
Conclusie: sprookje of keiharde realiteit?
De indexsprong van januari is onafwendbaar. De volgende die zal volgen, zal meer dan waarschijnlijk overgeslagen worden. Of het systeem wordt aangepast. Daar studeren de heren politici nog over. Want de economische groei dreigt dit jaar stil te vallen of zal beduidend lager zijn dan 2011. Als er al geen recessie komt… En de Belgische overheid heeft ook nog verplichtingen tegenover Europa. Bezuinigen en de begroting onder controle houden is de absolute boodschap. Niemand kan in de toekomst kijken. Dat neemt niet weg dat je op je klompen voelt aankomen dan een tweede indexsprong in 2012 zeer twijfelachtig gaat worden. Een beetje lezen tussen de regels door…
Antwoord niet gevonden?
01:00